Waarom je infraroodverwarmers eigenlijk niet meer werken (en hoe je dit kunt oplossen)
Er is een klein geheim over infraroodrekwisieten: meestal is het niet de verwarmingselementen die het begeven. Meestal ligt het probleem bij de aansluitpunten.
Wanneer deze apparaatjes warmte produceren, zitten de leidingdraden in feite in een soort ‘oorlogssituatie’. Als de aansluitingen niet perfect zijn, kunnen zuurstof en vocht binnendringen. Dit tast de isolatie aan, waardoor deze broos wordt en begint te barsten. Vervolgens vindt er carbonisatie plaats. En zodra dat gebeurt, is het apparaat kapot. Einde verhaal.
Het probleem van ‘veroudering’
Op de meeste productielijnen wordt alleen wat eenvoudige lijm gebruikt om de draden bij elkaar te houden. Maar in een omgeving met hoge temperaturen houdt dit soort lijm het niet vol.
Je hebt het vast wel gezien: het plastic wordt bruin, wordt broos en valt uiteindelijk eraf. Zodra de draden bloot komen te liggen, kan elke kleine trilling of warmtestuwing ervoor zorgen dat er een omslagpunt ontstaat tussen de verschillende draden. Boom.
Hoe wij ze juist afsluiten
Wij plakken de draden geen gewone lijm aan elkaar. Dat leidt alleen maar tot problemen. In plaats daarvan gebruiken we speciale hoogtemperatuurbestendige composieten en precisieklemmen die onder vacuüm worden afgesloten. Hierdoor ontstaat een waterdichte barrière. Geen lucht, geen vocht, geen oxidatie.
Het is een driedelig proces: eerst wordt de draad samengeperst, daarna wordt er hoogtemperatuursiliconen gebruikt voor de afsluiting. Tot slot wordt er een versterkt buitenlaagje toegepast. Dit zorgt eronder andere voor dat de draad flexibel blijft. De draad moet immers kunnen uitzetten wanneer hij wordt verwarmd, zonder dat dit invloed heeft op de afsluiting.
De trade-offs
Er is echter één nadeel: een waterdichte afsluiting neemt wat meer ruimte in beslag. Als je een zeer compact apparaat wilt maken, moet je voldoende ruimte reserveren voor deze versterkte afsluitingen. Als je alles te strak probeert te maken, zal er mechanische spanning op de kwartstube komen te staan. En een gestreste tube zal uiteindelijk barsten.
De volgende keer dat je de specificaties van de draden controleert, vraag dan aan de fabrikant precies hoe zij de draden afsluiten. Als ze geen duidelijk antwoord kunnen geven, kun je er zeker van zijn dat het product na een paar honderd cycli al kapot zal gaan.